بحرین سرفراز/
ای پارۀ تن وطنم – خاک میهنم
چون موجهای تند خلیج همیشه پارس
جان بر لبان رسیده ز آزار غاصبان
با مشتهای بر شده تا سوی آسمان
فریاد  می  زنی...
آزاده مردمت که به رگهای گرمشان
خون در هوای مهر وطن موج می‌زند
از خود گذشته کف به لب از خشم بی امان
تلخینۀ شرنگ اسارت به کامشان
آماده گشته‌اند به پیکار ناکسان ...
آنجا هوای آتش و بوی گلوله هاست
آنجا زمین ز سرخی خون رنگ لاله هاست
آنجا نشان ظلم جهانخوارگان پست
بنهفته در کشاکش این طرفه ماجراست...
در خاطرم مدام-
فریادهای مردم از بند خسته ات
همراه موجهای بلند خلیج پارس پژواک میشوند.
بحرین  سرفراز-
ای پارۀ تن وطنم خاک  میهنم
منهم به بال باد نویسم  سرود خویش
از اشتیاق بافته در تار و پود خویش
«هر چند از تو دورم و دستان من تهیست
جان و دل از امید رهایی لبالب است
تنها نمیگذارمت ای پارۀ وطن
آنک سپیده در پی تاریکی شب است»

بانو هما ارژنگی
بیست و ششم اسپند ماه هزار و سیصد و هشتاد و نه