درود من بر ایرانم، به گردان و دلیرانم / به آنانی که در راه وطن جان را فدا کردند

محمدصادق ادیب‌الممالک فراهانی، فرزند حسین ملقب به امیرالشعرا و متخلص به امیری و پروانه شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دوره مشروطه که در روز ۱۱ امرداد ماه سال ۱۲۳۹ خورشیدی در روستای گازران زاده شد. ادیب‌الممالک فراهانی در روز ۲ اسفند ۱۲۹۵ خورشیدی در شهر یزد سکته کرد و در همین سال پس از بازگشت به تهران درگذشت. آرامگاه وی در شهر ری است. «آتش حب الوطن» یکی از سروده‌های ادیب الممالک فراهانی است که در پی می‌آید.

به مناسبت فرا رسیدن دهم بهمن ماه برابر با جشن فرخنده ی سده، سروده ای با نام سده از بانو توران شهریاری در دنباله آورده شده است؛ به امید شادی و خرمی و پویایی ملت بزرگوار ایران.

شعر جشن سده، سروده ی استاد رسام ارژنگی است که در اسفند ماه 1327 سروده شده است. به مناسبت فرا رسیدن جشن با شکوه سده، این شعر به هم میهنان گرامی تقدیم می شود: 

بهشت روی زمین - سرودۀ استاد ادیب برومند

که بود این هنری خواجهی کفایت‌مند؟                     که یادگار کیان‌فر، ز سام نیرم بود // ستوده خواجۀ‌ والامنش، امیر کبیر                      بزرگوار تقی‌خان صدراعظم بود

آذرآمد، وصلِ آذربایجان آمـد به یاد / آنقدر شادم که جشنِ مهرگـان آید به یاد