کودتای 28 امرداد یکی از پرآثارترین حادثه‎ها در تاریخ ایران بود. فاجعه آمیز‎تر از خود آن پی‎آمد‎هایش بود، بدین معنی که اگر به دنبال آن، آن همه دست‏خوش غرور و غفلت و سرمستی و اندازه نشناسی و فساد نمی‎گشتند، این گونه استخوان‎بندی ایران در هم نمی‎شکست. تا بدان جا که سرانجام برسد به آن جا  که رسید.

«آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت» از مثل‌های بسیار معروفی است که داستانش در کتاب وزین کلیله و دمنه چنین نقل شده است: «آورده‌اند که مردی پارسا با بازرگانی ـ که روغن گوسفند و شهد می‌فروخت ـ همسایه بود.

تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد
و اشک من ترا بدرود خواهد گفت.
نگاهت تلخ و افسرده است.
دلت را خار خار نا امیدی سخت آزرده است.
غم این نابسامانی همه توش وتوانت را زتن برده است.

محمد نوری هنرمرد پرآوازه ایرانی که با صدای دلنشین، خوش‌طنین و گرم در ترانه‌های ماندگارش از مهر میهن و عشق ایران برای نسل دیروز و امروز ایران می‌خواند، درگذشت. یکی از ترانه‌های محبوب محمد نوری «جان‌مریم» است؛ اما تاثیرگذارترین آثارش ترانه‌سرودهای شورانگیز ملی و میهنی اوست. «ایران، ایران»، «سرزمین خورشید»، «ای دیار خوب من»، «ای وطن»، «سرزمین محبوب من»، و «سفر برای وطن» شماری از ترانه‌های میهنی به یادگار مانده از محمد نوری است.

زبان فارسی مهمترین عنصر هویتی ما ایرانیان است، چون هر عنصر دیگری که بخواهد خود را به عنوان یک عنصر مهم معرفی کند، ‌باید از طریق این زبان کارش را انجام دهد.

خبرگزاری‌ها دیروز به نقل از عبدالجبار رحمانف، وزیر آموزش و پرورش تاجیکستان نوشتند، زبان تاجیکی به الفبای کریلی باقی خواهد ماند و ضرورتی برای روی آوردن به خط عربی نمی‌بینیم.