در کــــوچه های خامــــش منامه شامــگاه         غـم با تمـام قـدرت خود حمـــــله ور شده
ماه پــــریده رنگ به آهـــنگ درد و رنـــج             بـار دگـر بـه غــم زدگـان جــلوه گـر شـده

 اما شب است و راز توان گـفت چونـــکه روز
 بایـد خـموش بـود و از ایـران سخـن نگـفت
 ماننـد شـمع سـوخت ز سـوز و محن ولـیک
 با هـیچ کـس حکایت سـوز و محـن نگــفت

حرفی اگر که شرطه رسـاند به عرض شــیخ        مـفهـوم آن شـکنجه و زنـدان خــریدن است
ای روزگـار تیـره درون این چـه زندگــیست            کـایـنگونه جـایگاه خمــوشی گـزیدن اسـت

 کـو جـبهه نجـات و چـه شد موج اعتصــاب
 آن غـنچه های بـاغ شـهامـت کـجا شــدنـد
 تـبـعـــیـد در جــزایـر دریـای سـرنـوشـت
 بهـر چه بــی گــناه بــه حـکم قــضا شدند

کــو آن سپیـده های طــرب خــیز زندگـی            کـو آن شـراره هـای جــواهر تـراش مــهـر
آن روزگـار سـر خوش وحدت که تنـد رفـت           وان ساقیـان مــهر خــریدار خـوب چــــهر

 اینـک تـمام گـــشته هـمـه چــیز در عوض
 از درد و رنــج مـی رســد آواز یــک صـــدا 
 امــا میـــان ایــن شـــب تـــاریک بـاز هم
 بــرخـــاسـتـه ز ســینـه تـاریــخ ایـن نـدا

هنـگام وحدت اسـت دلــــیران بپـــا شوید              بنـیــاد مــهر در دل گــردون بنــــا کـنید
بحـرین را ز پنجـه دشـــمن برون کـــشید              کــاووس را ز بنــد اســارت رهـــا کـنـیــد

به کوشش پیمان حریقی