فروزش فصل‌نامه‌ای در حوزه‌ی ایران‌شناسی و ایران‌پژوهی است که در پاسخ به نیاز روزافزون شناخت جوانان از تاریخ و فرهنگ میهنِ کهن‌سال خود زاده شده است. دوره جدید این فصلنامه به مدیرمسوولی علی رازانی و سردبیری علیرضا افشاری در چهار شماره منتشر شده است.

فروزش فصل‌نامه‌ای در حوزه‌ی ایران‌شناسی و ایران‌پژوهی است که در پاسخ به نیاز روزافزون شناخت جوانان از تاریخ و فرهنگ میهنِ کهن‌سال خود زاده شده است.
آگاهی بیش‌تر در این‌باره را از زبان سردبیر، در «سخن نخست» شماره‌ی یکم فروزش، بخوانید.

شاهنامه در رویدادهای زمان بهرام گور از پیدا شدن گنجی به نام گنج‌گاو آگاهی می‌دهد که دبیره‌ای جدا از دبیره‌ی زمان ساسانی داشته است که موبدان آن‌را دبیره‌ی هنگام جمشید شمرده‏اند.

مردمان، میراث‌داران طبیعت، تاریخ و فرهنگ هستند، میراث‌دارانی که باید در پاسداری از میراث‌شان کوشا باشند. و این وظیفه در سرزمینی که بارِ گران هزاران سال تمدن‌سازی و فرهنگ‌پروری را بر دوش می‌کشد بسی گران‌تر است. نیاکان‌مان این میراث‌ را - چه دست‌ساز و چه طبیعت‌پرور - در میان بزرگ‌ترین هجوم‌های تاریخ به‌سختی پاس داشته و به دستان ما سپرده‌اند اما ما بدون هیچ تعهد به وظیفه‌ای که در برابر آیندگان داریم، یا از روی ناآگاهی دست به نابودی‌شان زده‌ایم یا با بی‌توجهی و سکوت‌مان در برابر نابودی‌شان، سهمی در این کار اهریمن‌پسند برای خود خریده‌ایم.

اوسِتیا، سرزمینى‌ شامل‌ دو بخش‌ است که‌ بخشى‌ از آن‌ با نام‌ «جمهوری‌ خودمختار اوستیای‌ شمالى ـ آلانیا» تابع‌ جمهوری‌ فدراتیو روسیه‌، و بخش‌ دیگر آن‌ با نام «استان‌ خودمختار اوستیای‌ جنوبى» تابع‌ جمهوری‌ گرجستان‌ است‌. مردم‌ اوستیا خود را «ایرُن»، و سرزمین‌ خویش‌ را «ایرستون» مى‌نامند. مردم‌ اوستیا از بازماندگان‌ قومِ‌ سکا، سرمت و آلان‌ به‌ شمار مى‌آیند.

«فروزش» بر پایه‌ی وظیفه‌ای که برای خویش قائل است و با توجه به اهمیت هشدارهایی که در این بیانیه‌ها نهفته است و از آن‌جا که هنوز مسؤولان امر واکنشی به این بیانیه‌ها نشان نداده‌اند، متن کامل بیانیه‌های احزاب و سازمان‌های مردم‌نهاد را بازتاب می‌دهد.

لازم به یادآوری است که «فروزش»، بزرگ‌داشت یاد و خاطره‌ی قهرمانان دفاع از مرزهای ایران – از گذشته‌های دور تا به امروز – را جزو وظایف خود می‌داند. آشکار است که در این میان، قهرمانان هشت سال دفاع مقدّس که خاطره‌ی مشترک نسل کنونی را می‌سازند جایگاهی ویژه خواهند داشت. آن‌چه این شماره از نظرتان خواهد گذشت گزارشی است که بر پایه‌ی شماری نوشتار که در فضای مجازی درباره‌ی عملیاتی جنگی آمده، تهیه شده است؛ عملیاتی که از آن به عنوان یکی از ده عملیات برتر هوایی تاریخ جنگ‌های جهان یاد می‌شود. در گزارش پیشِ رو - تا آن‌جایی که آگاهی‌هایی به‌دست آمد - تلاش شده است تا چهره‌ی قهرمانان این عملیات نیز روشن شود اما نوشتارهای یادشده، فاقد نام هشتمین نفر در این عملیات بودند و از شماری از خلبانان نیز اطلاعاتی به دست نیامد. شوربختانه تارنمای (سایت) رسمی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز فاقد آگاهی‌هایی در این باره بود. به هر رو «فروزش» این آمادگی را دارد تا با گرفتن اطلاعات بیشتر، نسبت به تصحیح هر گونه اشتباه احتمالی در متن و در صورت لزوم بازچاپ آن، اقدام کند. ما را از نظرها و آگاهی‌های خود بی‌بهره نگذارید.

در آن‌جا رخ داد، در همان سرزمین خسته از جنگ و ستم، در جایی که بعدها دلِ ایران‌شهر شد و کوتاه‌زمانی است که خود کشوری شده، و باز هم‌چون پیش از آن هنگامه‌ی تعیین‌کننده، درگیر جنگ و ستم است؛ بر روی هِرَمی در جنوب که امروز زیر بیش از دو هزار سال خاک و سنگ پنهان است. اما 2500 سال پیش، این معبدِ هرمی‌شکل که نماد غرب شهر باشکوه بابل بود، تبدیل به پهنه‌ی یکی از مهم‌ترین روی‌دادهای تاریخ بشری گشت، روی‌دادی که انسانِ سرگشته را باری دیگر به سوی وجدان‌اش رهنمون شد.