زمین را منم تاج تارک نشین
ملرزان مرا تا نلرزد زمین (نظامی گنجوی)

7 آبان روز ملی بزرگداشت کوروش بزرگ بر ملت بزرگوار ایران و دوستداران حقوق‌بشر همایون باد.
اگر بخواهیم برای سه شعار جاودان فرهنگ ایرانی سه نماد درنظر بگیریم بی‌شک نماد اندیشه نیک اشوزرتشت است و نماد گفتار نیک حکیم ابوالقاسم فردوسی و نماد کردار نیک کوروش بزرگ، که هر کدام از این سروران به غیر از سجایای اخلاقی و معنوی خود نقش بسیار سترگی در تاریخ و فرهنگ این مرز و بوم ایفا کرده‌اند. کوروش یکی از چهره‌های برجسته تاریخ شناخته شده است. کامیابی او در شکل دادن شاهنشاهی هخامنشی، نتیجه و آمیزه‌ای از هوشیاری و مهارت‌های او در سیاست‌مداری و نظامی‌گری، و همچنین خلق و خوی او و داشتن دانایی و درایت کامل او در کشورداری بود. ایرانیان او را پدر و یونانیان او را قانون‌گذار می‌نامیدند و یهودیان به او مانند یک مسیح نجات دهنده احترام می‌گذاشتند و در قرآن هم به نام ذوالقرنین از او یاد شده است. پس به جاست به پاس کردار نیکش نسبت به مردم جهان و به پاس قدردانی برای سرافراز کردن ایران و شناساندن فرهنگ والای ایرانی به جهانیان، روزی را به عنوان بزرگداشت این پدر ایرانیان تعیین کنیم. البته ایرانیان این روز را به گونه‌ی فرهنگی و خودجوش، با پیامک، کارت شادباش، رایانامه‌ها و همایش‌های خصوصی و همگانی گرامی می‌دارند. از این رو شایسته است ما هم به پاس تلاشهای بی دریغ فرزندان ایران در تثبیت این روز که در چندساله‌ی اخیر (از جمله با سفر شمار بالایی از ایران‌دوستان جوان تهرانی، زیر قالب پایگاه اطلاع رسانی برای نجات یادمان‌های باستانی، و شماری از جوانان سازمان‌های مردم‌نهاد شهرستان‌ها به‌ویژه یاران همدانی و خوزستانی در آبان‌ماه 1384 به آرامگاه کوروش بزرگ و صدور بیانیه‌ای که به بیانیه پاسارگاد معروف شد) نمود بیشتری یافته، هفتم آبان‌ماه را روز ملی بزرگداشت کوروش بزرگ بدانیم (که این روز حتا اگر از جنبه‌ی تاریخی مورد شک و تردید باشد – مانند روز بزرگ‌داشت فردوسی - به هر رو بهانه‌ای است برای پاسداشت این پرورده‌ی نمادین فرهنگ ایرانی، که البته تضادی با پژوهش پیرامون تاریخ دقیق رویدادهای زندگی آن بزرگ‌مرد ندارد).
در ماهی که سپری شد سرانجام اعتراض‌ها به اقدام گوگل در به کاربردن نام مجعول خلیج عربی، در petitiononline.com از مرز یک میلیون هم گذشت که نمایانگر حمیت و همبستگی ملی ایرانیان است و هشداری است برای همه‌ی کسانی که چشم طمع به تمامیت ارضی و میراث گذشته‌ی این مرزو بوم دوخته‌اند.

آبان روز از آبان ماه برابر با 10 آبان در گاهشماری ایرانی جشن آبانگان است. این روز را هم شادباش می گوییم، هر چند شماری از هم‌میهنان آن را شش روز پیش‌تر جشن می‌گیرند که به گمان ما هم، مهم زنده نگه داشتن چنین شادروزهایی است که البته اگر تلاش کنیم دیدگاه‌ها به هم نزدیک‌تر و علمی‌تر شود، بایسته‌تر است. برخی رویدادها و مناسبتهای آبان‌ماه (که برپایه‌ی روزنامک www.rooznamak.com - تارنمای دکتر نوشیروان کیهانی‌زاده - است) در پی می‌آید:

16 آبان 1748 سال پیش، در روزی بزرگ و به‌یادماندنی، در شهر تیسفون شاپور یـکم، پادشاه ساسانی، در مراسمــی در برابر والرین امپراتــور روم و
ژنرال‌هایش که اسیر شده بودند؛ ایران را تنها ابر قدرت جهان اعلام کرد.
برای این که ایرانیان این پیروزی خود را فراموش نکنند و جهانیان برای همیشه عظمت ایران را در نظر داشته باشند و مشرق زمینی‌ها خود را مدیون توان ارتش ایران بدانند، به خواست شاپور یکم منظره به زانو نشستن والرین مغرور در برابرش را در چند نقطه در ایران بر سنگ تصویر کردند که تا ابد باقی بماند، و مانده است. تاریخ‌پژوهان سده‌های باستان هم دیدگاهند که «ناسیونالیسم ایرانی» جنگهای دوران ساسانیان را برنده شد، و هنر بزرگ شاهان ساسانی این بود که نگذارند «ناسیونالیسم ایرانی و نیروی خیره کننده آن» ضعیف شود.

دوم آبان سال 1296 سردار اسعد بختیاری که کمک های موثر او، به دوره استبداد صغیر پایان داده بود درگذشت و در اصفهان مدفون شد. مراسم ترحیم وی بسیار پر شکوه برگزار شد و به این مناسبت شهر اصفهان یک روز تعطیل شده بود. 21 آبان 1344 سالروز درگذشت روح‌الله خالقی موسیقی‌دان و میهن‌دوست نامدار - در 59 سالگی - است. سرودهای دلنشین و جاودانی مثل سرود «ای ایران» با شعر زیبای دکتر حسین گل‌گلاب و برنامه های جالب و متنوع "گل‌ها" وجود دارد که نشان‌دهنده دانش موسیقی و ذوق هنری این هنرمند یکتا ایران است. سرود ای ایران در سال 1323 (در جریان اشغال نظامی ایران از سوی متفقین) تکمیل شد. انگیزه سرودن این شعر، مشاهده بی حرمتی‌های نظامیان اشغالگر بود که از تاریخ و تمدن ایرانیان بی خبر بودند و قضاوتشان بر پایه مشاهده وضعیت روز بود. سرود «ای ایران» در دهه 1960 در همایش بین‌المللی بررسی سرودهای ملی، موثرترین، برانگیزاننده ترین و میهن‌گراترین سرود ملی کشورها شناخته شده است که هر ایرانی با شنیدن آن برانگیخته و آماده فداکاری برای میهن می شود. طبق یک آمار، در ربع قرن منتهی به 1385 نوار و سی دی سرود «ای ایران، ای مرز پرگهر ـ ای خاکت سرچشمه هنر» ... «مهر تو شد چون پیشه ام ـ دور از تو نیست اندیشه ام» ... «در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما ـ پاینده باد خاک ایران ما» بیش از هر آهنگ و سرود فارسی دیگر تولید و تقریبا در خانه هر ایرانی در درون مرز و برون مرز وجود دارد. 25 آبان 1293 سالروز درگذشت سردار ملی است. ستارخان که مجلس به پاس خدماتش به احیای مشروطیت به او لقب سردار ملی داده است و در تهران درگذشته بود 26 آبان با تشریفات ویژه در شهر ری خاکسپاری شد. مشهور است که پس از ورود روس‌ها به شهر، پاختیانوف کنسول روس می‌خواست بیرقی از کنسولخانه را بر سر در خانة ستار خان بزند و او را در زینهار دولت روس قرار دهد، اما ستارخان پیام تاریخی خود را برای وی فرستاد و گفت من می‌خواهم که هفت اقلیم به زیر بیرق دولت ایران بیایند. من زیر بیرق بیگانه نمی‌روم.
26 آبان سال‌گشت درگذشت نورالدین عبدالرحمن جامی (817 - 898هجری قمری) برجسته‌ترین چامه‌سرای قرن نهم است.

26 آبان سال 1347 خورشیدی سالروز درگذشت استاد ابراهیم پورداود، ایران‌شناس و ایران‌پژوه نامدار است. وی همه عمر خود را در شناساندن گذشته باشکوه ایران به ایرانیان معاصر و جهانیان صرف کرد و کتابهای بسیار نوشت و مرارت فراوان برد که از این رهگذر بر گردن ایرانیان حقی بزرگ دارد. چهارمین شماره از ویژه‏نامه‏ی اینترنتی ماهانه که برابر با نام جشن این ماه- یعنی آبان‌گان- نام‏گذاری شده، به یاری یزدان برای آگاهی ایران‏دوستان پیش‌کش می‌شود.