مهم‌ترین خصوصیّتی که این کشور را در دنیا به عنوان ایران شناسانده و چند هزار سال تاریخ به او بخشیده و با این همه پَستی و بلند و شیب و فراز همراهش کرده و این همه حوادث بر او گذرانده تا به امروز رسیده و از همه عجیب‌تر این که عمر منسجم مکتوب 3000 ساله به او بخشیده، درحالی که بسیاری از کشورها آمدند و رفتند و باز هم جانشینان‌شان آمدند و رفتند و اثری جز اسم از آن‌ها به جای نمانده، این سؤال را پیش می‌آورد که چگونه این کشور توانسته است دوام بکند؟

ماهنامه «ادبستان» در سال 1370 به مناسبت برپائی مراسم بزرگداشت نظامی سخن سرای توانای ایرانی در دانشگاه تبریز، در شماره هشتم خود به تاریخ مردادماه گفتگوئی را با آقای دکتر عبدالحسین نوائی استاد و پژوهشگر ارجمند به چاپ رسانید که در همان زمان توجه دوستداران زبان و ادب فارسی را به خود جلب ساخت.

چند سالی است اصطلاحاتی مانند «جهانی شدن» و «دهکده جهانی» را بسیار می‌شنویم. در این میان، شمار اندکی از هم‌میهنان ما نیز در تلاش و تکاپویند تا به موج «جهانی سازی» بپیوندند و به هموندی «دهکده جهانی» در آیند. این در حالی است که بسیاری در جهان با نگاهی نو و منتقدانه به این مساله می‌نگرند ودر تلاشند تا با آگاهی‌رسانی به دیگر مردمان، روی دیگر سکه «دهکده جهانی» را آشکار نمایند.

شاه اسماعیل  در سلسله نبردهایی در این پهنه‌ی جغرافیایی  و با جانفشانی های کبود جامگان  توانست این مدعیان را از صحنه ی نبرد کنار بزند و مقدمات یک دولت فراگیر ملی را ایجاد کند

کمربند معشوق
گر چه ز میانت به ستوه است کمر           زان گنبد سیمین به شکوه است کمر
فی الجمله کمر ز کوه سیمین بگشا            زیرا که خود آرایش کوه است کمر
                                                                          ابوالفضل تبریزی

یک‌بارِ دیگر توانستیم تا از هویّت چند‌هزار‌ساله‌مان پاسداری‌کنیم.
یک‌بارِ دیگر نشان دادیم‌که ما فرزندانِ شایستة همان دلیرمردان و شیرزنانی هستیم‌که در درازای همة این هزاره‌ها، فرهنگِ‌کهن‌مان را پاس داشته‌اند.